W dniach 13 – 15 października grono pedagogiczne z Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Podbrzeziu, na zaproszenie koła “Wspólnoty Polskiej” w Węgorzewie, odwiedziło Mazury. Była to nagroda główna za udział w konkursie ,,Znasz- li ten kraj”. Pogoda nie dopisywała już od samego rana, ale pełne energii i dobrego humoru udałyśmy się w podróż. Po kilku godzinach jazdy w Węgorzewie spotkał nas prezes “Wspólnoty Polskiej” – pan Wiesław Pietrzak. Nie miałyśmy czasu na odpoczynek, bo już w tym samym dniu zwiedziłyśmy Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie. W zbiorach znajdują się tu przedmioty codziennego użytku, sprzęt gospodarczy, tkaniny i odzież, akcesoria obrzędowe, sztuka ludowa, pochodzące z okolic Mazur i Warmii. Najbardziej wzruszyła nas wystawa Polacy z Wileńszczyzny, gdzie znalazłyśmy zdjęcia repatriantów z Podbrzezia i rejonu wileńskiego. Wieczorem czekali na nas z gorącą kolacją przesympatyczni gospodarze w siedlisku Radziejówka w Węgielsztynie. Jest to urocze miejsce w dali od miasta, gdzie panuje spokój i cisza. Z okien roztacza się wspaniały widok na bezkresne pola i łąki.
W sobotę po sytym śniadaniu wyruszyłyśmy na dalsze zwiedzanie. Lało od samego rana, ale to nie zepsuło naszego nastroju. Zwiedziłyśmy wspólnie Kwaterę SS-Obergruppenführera Hansa Lammersa w Mamerkach, Mazurolandię, Kwaterę główną Hitlera – “Wilczy Szaniec”. Pomimo deszczu z przyjemnością zwiedzałyśmy Park Miniatur w Gierłoży koło Kętrzyna. Jest to miejsce, w którym znajdują się miniatury najpiękniejszych budowli Warmii i Mazur, grodzisko rycerskie i Muzeum Militariów. Odwiedziłyśmy również prywatne muzeum mazurskie P. Aleksandra Puszko w Owczarni. Gromadzone tu są pozostałe w terenie meble, sprzęty gospodarstwa domowego i maszyny rolnicze. Nazwa miejscowości pochodzi stąd, że to była wyspa na jeziorze, gdzie hodowano owce. Po jeziorze dzisiaj nie ma śladu, natomiast teraz jest wyspa w lesie, gdzie mieszka kilka rodzin. W połowie dnia, kiedy już zaczęłyśmy odczuwać głód, trafiłyśmy na lotnisko Wilamowo na zaproszenie P. S. Tołwińskiego. Tam czekał na nas parujący bigos i gorąca herbatka. Największa niespodzianka czekała nas po obiedzie, gdyż przez właściciela lotniska zostałyśmy obdarowane czerwonymi różami z okazji Dnia Nauczyciela. Wycieczkę skończyłyśmy na odwiedzinach w Sanktuarium MB w Świętej Lipce. Trochę zmoknięte, zmarznięte i zmęczone, ale w dobrym humorze wróciłyśmy do siedliska Radziejówka, gdzie czekała nas jeszcze jedna niespodzianka – wspaniała kolacja przygotowana przez gospodarzy w gronie członków koła Wspólnoty Polskiej.
W niedzielę miałyśmy powrót do domu, więc z braku czasu zwiedziłyśmy po drodze jeszcze tylko Muzeum Kolejnictwa w Węgorzewie. Przywitała nas osoba bardzo ciepła i miła, Pani Zofia. Posiada korzenie z Wileńszczyzny, a więc było to wzruszające spotkanie. Muzeum dysponuje w bogaty zbiór zabytkowych urządzeń, narzędzi, a także rozkładów jazdy, fotografii, map. Dokumentuje historię kolejnictwa dawnych Prus Wschodnich, dzisiejszego województwa warmińsko-mazurskiego . Pani Zofia prowadzi to muzeum w celach społecznych, poświęca swój cenny czas, bo muzeum nie otrzymuje dotacji z państwa.
Niestety, wszystko, co dobre, szybko się kończy. I nasza wycieczka dobiegła końca. Z bagażem pełnym wrażeń wieczorem dotarłyśmy do domu. Raz jeszcze chciałybyśmy niezmiernie podziękować za zaproszenie, ciepłe i miłe przyjęcie prezesowi koła Wspólnota Polska w Węgorzewie Panu Wiesławowi Pietrzakowi, Pani Joannie Myszczyńskiej i innym członkom koła, którzy poświęcili swój wolny czas, aby umilić i urozmaicić nasz pobyt na Mazurach. Szczególnie chciałybyśmy podziękować gospodarzom Radziejówki, Państwu Elżbiecie i Andrzejowi Radziejewskim, za stworzenie rodzinnej i przyjaznej atmosfery podczas całego naszego pobytu. Mamy nadzieję, że ten nasz pobyt to tylko początek długotrwałej przyjaźni.
Nauczycielka historii, Reda Kazimierewicz, Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Podbrzeziu.
